Przegląd Archeologiczny T. 22 (1974) ; Zur Problematik biritualer Gräberfelder mit überwiegenden Körperbestattungen in der Lausitzer Kultur
Polska Akademia Nauk. Instytut Historii Kultury Materialnej
Jedyną zwartą enklawę występowania cmentarzysk birytualnych w kulturze łużyckiej stanowi obszar pogranicza północnej części Górnego Śląska i Małopolski, objęty osadnictwem klasycznej fazy podgrupy częstochowsko-gliwickiej grupy górnośląsko-małopolskiej. Omawiane w pracy cmentarzyska charakteryzują się współwystępowaniem w przemieszaniu grobów ciałopalnych oraz zdecydowanieliczniejszych szkieletowych. Groby szkieletowe o podłużnych jamach zorientowane były z reguły na osi N-S. Groby ciałopalne to zespoły popielnicowe lub liczniejsze jamowe. Na wyposażenie grobowe zarówno pochówków szkieletowych, jak i ciałopalnych składały się drobne przedmioty metalowe, głównie ozdoby, oraz stosunkowo liczne naczynia, których obecność nakazana była chyba regułą wierzeniową. Zastanawiać się można nad ewentualnym uznaniem podgrupy częstochowsko-gliwickiej grupy górnośląsko-małopolskiej kultury łużyckiej za odrębną jednostkę plemienną. Przemawiałyby za tym jej bardzo indywidualne i swoiste oblicze kulturowe (m. in. właśnie birytualizm nekropoli) oraz wielki konserwatyzm, będący może wynikiem a równocześnie wyrazem dość dużej izolacji kulturowej domniemanego plemienia
oai:rcin.org.pl:60965 ; 0079-7138
IAiE PAN, sygn. P III 149 ; IAiE PAN, sygn. P III 272 ; IAiE PAN, sygn. P III 353 ; click here to follow the link
Prawa zastrzeżone - dostęp nieograniczony
Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk
Biblioteka Instytutu Archeologii i Etnologii PAN
Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego ; Działalność upowszechniająca naukę (DUN)
Feb 2, 2022
Dec 5, 2016
1507
https://rcin.org.pl./publication/80143
Szydłowska, Elżbieta
Bukowski, Zbigniew (1931– )
Szydłowska, Elżbieta
Zakrzewski, Zygmunt (1867–1951)
Fitzke, Jan (1909–1940)
Jamka, Rudolf (1906–1972)