1. B. Baranowski, Znajomość Wschodu w dawnej Polsce do XVIII w., Łódź 1950, s. 146-147.
2. Biblia w przekładzie ks. Jakuba Wujka z 1599 r. (transkrypcja typu "B" ks. J. Frankowski, Warszawa 2000).
3. J. A. Chrościński, Pompa funebris. Z dziejów kultury staropolskiej, Warszawa 1974.
4. Encyklopedia Powszechna, t. 28, Warszawa 1868, s. 401.
5. K. Estreicher, Bibliografia polska, t. 16, Kraków 1898, s. 176.
6. Głos lamentujący ojczyzny z śmierci prędkiej Jaśnie Oświeconego Książęcia Jana na Zbarażu Korybuta Wiśniowieckiego, koniuszego Jego Królewskiej Mości, starosty krzemienieckiego, etc., etc., która nagłym ponowiem żałobna smętnym ociera wspominaniem dzielnych spraw jego łzy swoje. W Krakowie, w drukarni Marcina Filipowskiego, roku Pańskiego 1637, Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego, sygn. SD 713.1512.
7. O. K. Grudziński OFM, Czarliński Bonawentura, w: Słownik polskich pisarzy franciszkańskich (bernardyni i franciszkanie śląscy, franciszkanie konwentualni, klaryski oraz zgromadzenia III reguły), red. ks. H. E. Wyczawski OFM, Warszawa 1981, s. 93-94.
8. J. Kachel OFM, Dzieje kościoła i klasztoru ojców bernardynów w Zbarażu (1628-1946), Kalwaria Zebrzydowska 2001, s. 202, 227-228, 633.
9. Ks. K. Kantak, Bernardyni polscy, t. 2: 1573-1795-1932, Lwów 1933, s. 84, 125, 134, 190, 248.
10. Ks. K. Kantak, Czarliński Bonawentura, w: Polski słownik biograficzny, t. 4, Kraków 1938, s. 197.
11. Mitra honor prawdziwego książęcia w pańskich sygnetach na anniwersarzu Jaśnie Oświeconego Książęcia Jego Mości, Janusza Korybuta na Zbarażu Wiśniowieckiego, koniuszego koronnego, krzemienieckiego starosty, kazaniem w kościele zbaraskim ojców bernardynów, dnia 9 listopada roku Pańskiego 1637, wyrażony przez ks. Stefana Giżyckiego, tegoż kościoła kaznodzieję, okrywająca, a z dozwoleniem starszych drukiem na świat idąca. W Lublinie [1638], Biblioteka Jagiellońska, sygn. 17032 I.
12. O. W. Murawiec OFM, Giżycki Stefan, w: Słownik polskich pisarzy franciszkańskich (bernardyni i franciszkanie śląscy, franciszkanie konwentualni, klaryski oraz zgromadzenia III reguły), red. ks. H. E. Wyczawski OFM, Warszawa 1981, s. 142.
13. K. Niesiecki, Herbarz polski, t. 9, Wilno 1842, s. 358.
14. Odmiana żalu w pociechę synowi wielkiego męża, Jaśnie Oświeconego Książęcia Janusza Wiśniowieckiego Korybuta, koniuszego koronnego, starosty krzemienieckiego, wielkiej sławy i dzielności dziedzicowi, Jaśnie Oświeconemu Książęciu Dymitrowi, Januszowi Wiśniowieckicmu Korybutowi etc. ofiarowana przez Mikołaja Fatowica, nauk wyzwolonych mistrza, filozofijej doktora. W Krakowie, z drukarni Franciszka Cezarego, roku Pańskiego 1638, Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego, sygn. SD 713.1345.
15. J. Okoń, Wstęp, w: S. Twardowski, Dafnis drzewem bobkowym, opr. J. Okoń, Wrocław 1976 (BN I 227), s. XVI.
16. J. Okoń, Wstęp, w: S. Twardowski, Nadobna Paskwalina, opr. J. Okoń, Wrocław 1980 (BN I 87), s. VII.
17. D. Platt, Kazania pogrzebowe z przełomu XVI i XVII wieku. Z dziejów prozy staropolskiej, Wrocław 1992.
18. A. S. Radziwiłł, Pamiętnik o dziejach w Polsce, tł. i opr. A. Przyboś i R. Żelewski, t. 1, Warszawa 1980, s. 565.
19. Rodowód książąt Zbaraskich, w: S. Twardowski, Przeważna legacyja, wyd. R. Krzywy, Warszawa 2000 (Biblioteka Pisarzy Staropolskich t. 17), s. 486.
20. R. Ryba, "Dzieło w miniaturze". O dedykacji w "Księciu Wiśniowieckim Januszu" Samuela Twardowskiego, w: Wielkopolski Maro. Samuel ze Skrzypny Twardowski i jego dzieło w wielkiej i małej Ojczyźnie, red. K. Meller i J. Kowalski, Poznań 2002, s. 265-275.
21. R. Ryba, "Książę Wiśniowiecki Janusz" Samuela Twardowskiego na tle bohaterskiej epiki biograficznej siedemnastego wieku, Katowice 2000, s. 32.
22. M. Skwara, "Miejsca wspólne" polskiej poezji i sztuki funeralnej XVI i początku XVII wieku, Szczecin 1994.
23. M. Skwara, O dowodzeniu retorycznym w polskich drukowanych oracjach pogrzebowych XVII wieku, Szczecin 1999.
24. S. Twardowski, Książę Wiśniowiecki Janusz, Leszno 1646.
25. Uproszczona tablica genealogiczna Wiśniowieckich, w: J. Widacki, Kniaź Jarema, Katowice 1984, il. 3.
26. Wizerunek książęcia katolickiego, to jest kazanie na pogrzebie Jaśnie Oświeconego książęcia Jego Mości Janusza Korybuta na Zbarażu Wiśniowieckiego koniuszego koronnego, krzemienieckiego starosty, miane na Zbarażu 13 stycznia roku Pańskiego 1637 przez ks. Bonawenturę Czarlińskiego zakonu Franciszka S. OO. Bernardynów difftnitora bab. kaznodzieję generalnego teraz sokalskiego. Wydane z dozwoleniem Starszych w Lublinie, w drukarni Anny wdowy Pawła Konrada, Biblioteka Jagiellońska, sygn. 24484 I.
27. S. Zabłocki, Polsko-łacińskie epicedium renesansowe na tle europejskim, Wrocław 1968.
28. T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, roczn. 1, Poznań 1879, s. 169.
oai:rcin.org.pl:56632 ; 1507-4153
IBL PAN, sygn. P.I.2795 ; kliknij tutaj, żeby przejść
Prawa zastrzeżone - dostęp nieograniczony
Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Biblioteka Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka, lata 2010-2014, Priorytet 2. Infrastruktura strefy B + R ; Unia Europejska. Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego
5 lip 2022
8 paź 2015
1377
https://rcin.org.pl./publication/68714
Borek, Piotr
Kuran, Michał
Kuran, Michał
Krzywy, Roman
Obremski, Krzysztof
Dębicki, Zdzisław (1871–1931) Biblioteka Dzieł Wyborowych (Warszawa) Drukarnia i Księgarnia św. Wojciecha (Poznań)
Krzywy, Roman